Bloei

een ode aan mijn grootvader

 

In Bloei neem ik je mee in de belevingswereld van m’n opa, dichter en kunstenaar Frits Ekkel. Frits is gediagnosticeerd met een vrij onbekende vorm van dementie: Dementie met Lewy Bodies. Nu zijn hoofd wordt bevolkt door ‘wanen’ wendt hij z’n dichterschap aan om z’n kop er bij te houden.

Bloei is een ode aan Frits’ poëzie en aan de manier waarop hij als dichter omgaat met zijn dementie.

In een poging de waanzin te ontnuchteren doet hij niets anders dan hij altijd al deed: hij omkleedt het onbegrijpelijke met woorden tot de contouren ervan zichtbaar worden. Net als ik denk dat hij wegdroomt in een vrije val van associaties laat hij me met zijn ongelooflijke gevoel voor humor weten dat hij precies weet dat hij weet wat ik weet: dat we in een waanzinnige wereld zijn beland.

_DSC1037
_DSC0959
_DSC1000
_DSC0698
_DSC0697
_DSC0814
_DSC0980
_DSC0763
_DSC0910
_DSC0841

Wie wil schrijven waart rond en
raakt weg
in de nevels boven het lege papier
daar is het stil
er huist een witte wijsgerige orde
waar niet wordt gesproken
men gaat langzaam
de ogen geloken
langs paden met zeer ijle bomen
men delibereert men tast in
het rond en wacht af

Deze voorstelling kan tot stand komen met dank aan: Stichting Bloei Theater, Theaterschool de Trap, Het Lirafonds, donaties via Voordekunst, het ongeregistreerde theaterplatform Wat Nu, Inge Wannet, Sabrina Nabermacknack en met steun van Loeky Ekkel, Quirien Ekkel, Lotte Ekkel en Daan Ekkel en natuurlijk Frits.